« مقامه دوم از صفحه 124 تا صفحه 128 است و مقامه سوم از صفحه 128 تا صفحه 132 و مقامه چهارم از صفحه 132 تا صفحه 136 و مقامه پنجم از صفحه 136 تا صفحه 138 و مقامه ششم از صفحه 139 تا صفحه 143 و مقامه هشتم از صفحه 144 تا صفحه 147 و مقامه نهم از صفحه 148 تا صفحه 153 » و مشاهده مىشود ، مقامه اول و مقامه هفتم از نسخه چاپى افتاده است . و هريك از « مقامه » هاى ابن ناقيا ، با تفسير برخى از كلمه‌هاى غريبى كه در آن وارد شده پايان مىپذيرد ؛ به اضافه شرح برخى از كلمه‌هاى « غريب » « 68 » كه ناشر در پاورقى افزوده است . و مثل چنين تفسيرى را در آخر هر مقامه ، در ساير « مقامات » كه با « مقامات » ابن ناقيا چاپ شده نمىبينيم . و چنين بر مىآيد كه او خود - همانند روشى كه در كتاب الجمان فى تشبيهات القرآن دارد - تفسير كلمه‌هاى غريب را در آخر هر مقامه افزوده است . و براى اين كه تصويرى واضح از اسلوب ابن ناقيا در نگارش « مقامات » به دست دهيم ، المقامة الناشئة را نقل مىكنيم ، و آن مقامه چنين است : « 69 » « حدّثنى بعض الفتّاك ، قال : « خرجت فى السّلاح الشاك ؛ و قد نشر الظّلام سربه ، و قضى النّهار نحبه ، و الخلّة داعية الى السّلّة ، و اندمقت فى بعض الطرق متعرّضا ابناء اللّمق ، حتّى اذا حدى الدجى قلاصه ، و استلم الجوّ دلاصه ، توجّست يمينا ، فتواريت منه كمينا ، و اذا شخص قد ظهر لم ينتظم مثله سلك النّظر و لا وقع لى

--> ( 68 ) - كلمه غريب ، عبارت از كلمه‌اى است كه معناى آن مشكل باشد . رك : لسان العرب ريشه « غرب » . - م . ( 69 ) - ترجمه اين مقامه و توضيحات آن ، در بخش ملحقات آمده است . - م .